Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Χαιρετισμοί εἰς τὸν Ἅγιον ἔνδοξον Μεγαλομάρτυρα Γεώργιον τον τροπαιοφόρον


Ἐκ χειρογράφου δημοσιευθέντος εἰς τὸ ἔργον
«Ὑμνογραφικὰ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου»,
ἐπιμελείᾳ Ἀρχιμ.Φιλοθέου Νικολάκη καὶ Γεωργίου Μαγκιρίδη,
Ἀθῆμαι 2005, ἐκδ.ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. δ΄. Τῇ ὑπερμάχῳ
Ὡς τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρα παμμέγιστον, καὶ  τῆς Παρθένου κατὰ πάντα φίλον γνήσιον, ἀνυμνοῦμέν σε, Γεώργιε στρατηλάτα. ἀλλ’ ὡς ἔχων  ἐξ αὐτῆς τοῦ Ὄρους ἅπασαν προστασίαν καὶ ἡμᾶς  ἀεὶ περίσωζε τοὺς βοῶντάς σοι· Χαίροις Μάρτυς  Γεώργιε.  
γγελοι σοὺς ἀγῶνας καὶ τοὺς ἄθλους ἰδόντες, ἐθαύμασαν Γεώργιε Μάρτυς (γ΄)· ἄνθρωποι δὲ καὶ τῶν Ἀσωμάτων τάγματα, σὲ νικητὴν συνέχαιρον· καὶ ἔκθαμβος ὁ Μιχαὴλ Ἀρχάγγελος, πρὸς σὲ κραυγάζει ταῦτα·
Χαῖρε, ὁ μείζων ἐν ἀθλοφόροις·
χαῖρε, ὁ μέγας ἐν τοῖς ἀνθρώποις.
Χαῖρε, Καππαδόκων τὸ ἄνθος τὸ εὔοσμον·
χαῖρε, Παλαιστίνης τὸ κλέος τὸ ἔνθεον. Χαῖρε, Μάρτυς καὶ υἱὸς Μάρτυρος χριστιανοῦ πατρός·
χαῖρε, οὗ τῷ τάφῳ ὥρκισε μήτηρ σου Χριστῷ μεῖναι
πιστός.
Χαῖρε, ὅτι τῷ κάλλει ὡς Ἀρχάγγελος ὤφθης·
χαῖρε, ὅτι ἐν ἵππῳ ἀστραπὴ καθωράθης.
Χαῖρε, στρατοῦ τὸ ἔξοχον θέαμα·
χαῖρε, λαοῦ θρῦλος καὶ ἴνδαλμα.
Χαῖρε, Θεὸν ὁ δοξάσας καὶ Πλάστην·
χαῖρε, ὑπέρτερος πάντων ἐν πᾶσι·
Χαῖρε, Μάρτυς Γεώργιε.

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

"Φύγε" του είπε ο Αη Γιώργης ...

Αυτή την  ιστορία,  την ακούμπησε ευγενικά  στα χεράκια της μνήμης  μου,  σοβαρός, αξιόπιστος,  ευλαβής- ώριμης  ηλικίας-  πλοίαρχος, στην Πάτρα, και αφορά τον παππού του.
Ο παππούς, πριν γίνει παππούς- όσο παράξενο κι αν σου φαίνεται- υπήρξε και παλικάρι εικοσιτριών περίπου ετών, έγγαμο, ήδη,  με τέσσερα τέκνα.
 Στην Καταστροφή του 1922, οι Τούρκοι το παλικάρι το  αιχμαλώτισαν και το έστειλαν μαζί με άλλους δέσμιους  Έλληνες, στα εξοντωτικά Τάγματα Εργασίας(Αμελέ Ταμπουρού),  στα ενδότερα της Ανατολίας, προκειμένου να τους  πεθάνουν μια ώρα αρχύτερα, κάτω από δαιμονικές συνθήκες - απάνθρωπες .
Τον παππού, τον ονόμαζαν Γεώργιο.
Απλός άνθρωπος του λαού, και ευλαβείτο εξαιρετικά, τον ομώνυμο Άγιο Μεγαλομάρτυρα.
Τον είχε προστάτη του.
Ζούσε από μικρός με χριστιανική συνείδηση, αλλά – ιδιαίτερα- στην επώδυνη φάση της αιχμαλωσίας,
βύθισε παθιασμένα
- μέχρι και τα νύχια των χεριών της καρδιάς- στης προσευχής το χοντρό παλαμάρι-
 κρατώντας
 - με τη θεία βοήθεια της επίκλησης του Ονόματος του Ιησού-
 το κεφάλι του νού,
έξω απ’ τα νερά της μαύρης Αβύσσου
 που ζήταγε να τον πνίξει.
Απελπισία και κακουχία μέχρι θανάτου, σχεδόν, πλην,
"μακάριοι οι ελπίζοντες επί Κύριον".
Και ο στρατιώτης - ο εν Μικρασία αιχμάλωτος- Γεώργιος, θερμώς ήλπιζε.
Και εκτενώς, μυστικά προσευχόταν.
Εκεί στον άρρητο ζόφο της οδύνης - της ψυχής και του σώματος- έξαφνα- μέρα, ή βράδυ,
δεν θυμούμαι, αν μου είπε ο καπετάνιος- είδε μπροστά του, με ορθάνοιχτα μάτια- ολοζώντανο- τον Αϊ Γιώργη, καβαλάρη πάνω σε άλογο, αρματωμένο, όπως οι αγιογράφοι- με σέβας- τον ιστορούνε.
Μαρμάρωσε.
Κοίταξε το Γιώργη,  για ατέλειωτα δευτερόλεπτα
-  σοβαρός, φοβερός, μεγαλόπρεπος ο Άγιος-
 μέσα στα μάτια.
Το βλέμμα Του- Φως, θεόσταλτη αστραπή- έλαμψε ελπιδοφόρα -
 στου πόνου,  τη νύχτα.
Η φωνή του, με επιβλητικότητα κεραυνού, μια -μόνο- λέξη, εκτόξευσε:
- ΦΥΓΕ!
Κι εχάθη απ' εμπρός  του.
Ο νεαρός αιχμάλωτος στρατιώτης, ο Γιώργης, συγκινημένος όσο δεν περιγράφεται,
αποφασισμένος, πια-  για ζωή και για θάνατο-
όρθωσε σαν αετός, της ψυχής τα φτερά,
οπλισμένος με θάρρος και  ελπίδα ουράνια .
Ψιθύρισε, συνωμοτικά,  στους συγκρατούμενους, που βρίσκονταν  παραδίπλα:
- Θα πάρω δρόμο!
- Θα λευτερωθώ!
Είδα τον Άϊ Γιώργη, ζωντανό,  ολοζώντανο σας λέω- να φύγω- με πρόσταξε!
Θα τον ακούσω!
- Ποιος θά ‘ ρθει κοντά μου;
Μη φοβόσαστε!
Θα μας δώσει βοήθεια!
Θα μας σώσει!
Τον κοίταξαν τρομοκρατημένοι, ξεπνοημένοι, οι άλλοι.
Δυο τρεις, μόνο, τον πίστεψαν και πήραν το ρίσκο να πάνε μαζί του.
Ευθύς, σταυροκοπήθηκαν με δέος, επικαλούμενοι
του Τροπαιοφόρου τη Χάρη, και ξεκίνησαν προχωρώντας κατά την κεντρική πύλη,
του - άγρυπνα φυλασσόμενου- τούρκικου στρατοπέδου.
Πέρασαν από κάμποσες ενδιάμεσες μικρότερες πόρτες.
Τις φύλαγαν βαριά οπλισμένοι, κτηνώδεις φρουροί.Και -ω του θαύματος- που αναφωνούν,  οι παλιές φυλλάδες- περνάγαν απαρατήρητοι –
αόρατοι, απ' τον κάθε έλεγχο, ενώ ο άγριος φρουρός έστεκε εκεί, όρθιος, μπροστά τους, με ορθάνοιχτα μάτια-  πλην- να τους δεί δεν μπορούσε!
- Θεία δύναμη τους περιφρουρούσε, τους σκέπαζε!
Ούτε τους έβλεπαν, ούτε τους άκουγαν, ούτε τους ένιωθαν...
Η εμπειρία, με λόγια, δεν περιγράφεται.
Οι παρουσίες τους, για τους Τούρκους αόρατες!
- Το πιστεύεις;
- Εδώ που φτάσαμε πιά,  με  ΔΝΤ που μας έπεσε στο κεφάλι,  ό λ α τα πιστεύω, μανδάμ
- μη ρωτάς - τι έγινε, λοιπόν, παρακάτω;
- Περπατούσαν, απλά,  προς τη λυτρωτική έξοδο-ανεμπόδιστοι!
Απλώς, δραπετεύσαν, λες και πηγαίναν περίπατο,  χωρίς να λυθεί, ούτε ρουθούνι!
Πεζοπορώντας, στη συνέχεια, μέρες και μέρες ατέλειωτες, με πείνα, με χτυποκάρδια, με κινδύνους για κακό συναπάντημα,  με προφυλάξεις , πάντα με αδιάλειπτη προσευχή - ως θώρακα ψυχικής προστασίας- πάντα προσβλέποντες στη βοήθεια την άνωθεν,
κατόρθωσαν κι έφτασαν σώοι, αβλαβείς και ευλαβέστατοι, με Χαρά μέχρι θανάτου, στα πάτρια εδάφη...
Ο παππούς, Γιώργης, επί χρόνια μετά, ζωγράφιζε
με λέξεις  και, ξαναζωγράφιζε στα παιδιά,
και στα παιδιά των παιδιών του,  τα υπερφυσικά γεγονότα.
Κοσμογυρισμένος καπετάνιος, κι ο Γιώργης ο εγγονός, που μου αφηγήθηκε με συγκίνηση,
του παππού του,  τη συγκλονιστική  ιστορία...
............................................................................

Γι αυτό σου λέω, λατρεμένο μου...
Μην απελπίζεσαι, όταν τα πράγματα, σού φαίνονται δύσκολα.
Εσύ, θα πράξεις  ό,τι καλύτερο περνάει απ'το χέρι σου.
Η έκβαση των πραγμάτων δεν ανήκει σε σένα.
Αν Εκείνος, θέλει- αν κρίνει- μας δίνει τη λύτρωση από κάθε δοκιμασία με τις μεσιτείες των μεγάλων αγίων,που Τον αγάπησαν μέχρι θυσίας του τιμίου τους αίματος...
Οι άγιοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ζωντανοί!
Πιο ζωντανοί απο μένα που σου γράφω,  κάθε τόσο,  μηνύματα στο μπουκάλι.
Πιο ζωντανοί κι από σένα που τα αλιεύεις στο κυβερνο-πέλαγος...
Όταν φτάνουν τα δύσκολα, μικρό αετόπουλο, τότε ακόμα πιο έντονα, να ενεργείς,
 με αδιάλειπτη προσευχή και με θεία ελπίδα!
Στο υπογράφω, αφιλοκερδώς, ανιδιοτελώς, εξ εμπειρίας, και λειτουργεί
με την αναπόδραστη δύναμη, που έχουν της Φύσης, οι νόμοι:
Η σωτηρία της ψυχής και του σώματος, για να ανατείλει,
πρέπει 
-εκ βάθους καρδίας- 
πρώτα
να την πιστέψεις!

Δώσε έμφαση σ' αυτό, και  το α ψ ε υ δ έ ς στόμα
του Αναστημένου Θεάνθρωπου:

"Ει δύνασαι πιστεύσαι,
π ά ν τ α
δυνατά τω πιστεύοντι. "
(Μάρκου θ΄στ. 23)

...................................................................

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΡΟΠΑΙΟΦΟΡΟΥ- AL HADER.




Σήμερα(23/4-6/5) εορτάσαμε τον Αη Γιώργη σύμφωνα με το παλαιό εορτολόγιο.
Πλήθος ναών,μονών και ενοριών-κοινοτήτων στην Αγία Γη αφιερωμένα στον άγιο που οι ντόπιοι ονομάζουν Μαρ Τζέριες η Αλ Χάντερ ,όπου σημαίνει ο "πράσινος", τοπική ονομασία-τοπωνύμιο του αγίου Γεωργίου.Κάποιοι λένε, ίσως επειδή ο άγιος ως στρατιωτικός φορούσε πράσινα,άλλοι αναφέρουν ότι ίσως επειδή αγαπούσε το πράσινο,η επειδή η οικία τους ευρισκόταν μέσα σε καταπράσινες περιοχές,σαν την μονή του που πανηγύρισε σήμερα.Είναι νοτιοδυτικά της Βηθλεέμ στο μικρό χωριό Μπεντζαλά.Η περιοχή είναι κατάφυτη από αμπέλια και ελιές,και σύμφωνα με την παράδοση ανήκε στην μητέρα του αγίου ,την αγία Πολυχρονία.Κάποιοι ιστορικοί αναφέρουν ότι εδώ ήταν πατρικό σπίτι της αγίας ,όπως επίσης και στην πόλη της Λύδδας,όπου και ο τάφος του Τροπαιοφόρου.Η Θεία Λειτουργία σήμερα, ετελέσθη σε 4 γλώσσες,ελληνικά,αραβικά,ρωσικά και γεωργιανά,και στα ρουμανικά το 
"Χριστός Ανέστη".
Να είναι βοηθός μας και μεσίτης ο άγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος στις δυσκολίες μας και πνευματική μας πρόοδο και προκοπή.ΑΜΗΝ.

Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Η Λιτάνευση της Εικόνας του Αγίου Γεωργίου στην Ιερά Μονή Ζωγράφου (φωτογραφίες)

Στην Ιερά Μονή Ζωγράφου τιμάται σήμερα η Μνήμη του προστάτη της Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου (23.4/6.5). Μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία θα πραγματοποιηθεί η Λιτάνευση της Θαυματουργού Εικόνος  του Αγίου, από το μοναστήρι μέχρι το εκκλησάκι, στο σημείο που βρέθηκε η Εικόνα. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από παλαιότερες λιτανείες.


Πηγές φωτογραφιών:


Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Άη Γιώργης ο Ξεχρεωτής


Πριν από 150 χρόνια υπήρχε ένας καλλιεργητής από το Ημεροβίγλι, ο οποίος είχε δανεισθεί από τα "αφεντικά τους" και επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει τα χρέη του, διότη την χρονιά εκείνη το νησί είχε μια φοβερή ανομβρία και οι σοδιές είχαν πρόβλημα. 
Εκτός των άλλων τα πολλά μέλη της οικογένειάς του, άρα και τα πολλά έξοδα, τον είχαν οδηγήσει στο να κινδυνεύει να χάσει τα χωράφια του και τα αμπέλια του. 
Όλη τη νύχτα σκεφτότανε, μα είδε πως τπτ δεν μπορούσε να τον σώσει. 
Την άλλη μέρα ξεκίνησε με την "πετσέτα του" ( το σημερινό δεκατιανό του....) για τα χωράφια του. Περνούσε απ έξω από τον Άγιο Γεώργη και λέει : " Ας έμπω να πω του Αγίου τι μου συμβαίνει ίσως εκείνος με βοηθήσει." Πράγματι μπήκε, άναψε το καντήλι και προσευχήθηκε στον Άγιο, τάζοντας οτι άμα του κάνει το θαύμα και σώσει τα αμπέλια του και θα κάνει στη γιορτή του την "Πανήγυρη" με κρέας και πατάτες. 
Μα δεν πρόκαμε να κάμει λίγα βήματα και άρχισε να βρέχει ασταμάτητα για πολλές ημέρες. Οπότε σώθηκε η σοδειά του και κατάφερε να ξεχρεώσει τα χρωστούμενά του.
 Απ αυτό το περιστατικό ο Άγιος Γεώργης ονομάζεται " Ξεχρεωτής"